چپ راست کوک

چشمه نور

هر چند كه در كوي تو مسكين و فقيريم
رخشنده و بخشنده چو خورشيد منيريم

خاريم و طربناك تر از باد بهاريم
خاكيم و دلاويزتر از بوي عبيريم

از ساغر خونين شفق باده ننوشيم
وز سفره رنگين فلك لقمه نگيريم

برخاطر ما گرد ملالي ننشيند
آئينه صبحيم و غباري نپذيريم

ما چشمه نوريم بتابيم و بخنديم
مازنده عشقيم نمرديم و نميريم

همصحبت ما باش كه چون اشك سحرگاه
روشندل و صاحب اثر از مرغ اسيريم

آن كيست كه مدهوش غزلهاي رهي نيست؟
جز حاسد مسكين كه بر او خرده نگيريم

ترانه ای از رهی معیری