مديرجديد؛خبر جديد
مدتی است که همه جا این زمزمه به گوش می رسد كه بر اساس تصميم جديد ارشاد كنسرت بيش از دو شب ممنوع شده است؛ اين ممنوعيت تازه كه مقارن با نو شدن سال وورود مديرجديد به گوش مي رسد از نوع بكر و جنس بديعي است؛ تا كنون انواع سياستگذاري ها و آيين نامه ها كه بعضا به نوعي محدوديت و يا ممنوعيت تعبير مي شد تا حدي قابل توجيه و توضيح بود اما اين يكي خلاف آشكار قانون و حقوق شهروندي است ؛ براي روشن تر شدن موضوع مي توانيم با تعميم اين رويه مثلا بگوييم پزشكان فقط دو روز در هفته مي توانند طبابت كنند و خياطان در ماه نمي توانند بيش از يك دست لباس بدوزند وقس عليهذا...
با غريب به نظر رسيدن اين شنفته ها كه بيشتر به طنز و مطايبه شبيه است تا واقعيت، برآن شديم تا ماجرا را از زبان دكتر خبري مديركل جديد دفتر موسيقي كه خود از پژوهشگران وسابقون هنر نمايشي است بپرسيم ؛ ايشان در مكالمه بسيار كوتاه تلفني اين نكته را تاييد فرموده و البته چنين تكميل كردند كه ما بر اساس رويه سابق چنين مي كنيم.
در اين باره اشاره به چند نكته لازم است چرا كه به نظر مي رسد اين دستور العمل و اين رويه با هرهدف و برنامه اي مطرح و اعمال شده باشد قطعا آينده روشني را ترسيم نمي كند.
1- نخستين پرسشي كه به ذهن هر شهروندي مي رسد اين است كه ملاك و معيار چنين تصميمي چه بوده است و چرا مسئولان امر به روشني دليل اين ممنوعيت را كه به نظر مي رسد هيچ محمل قانوني ندارد توضيح نمي دهند؟
2- بر اساس قانون و روال چند دهه گذشته وظيفه و رسالت وزارت ارشاد نظارت بر كيفيت و مميزي آثار توليد شده بر اساس ضوابط مشخص فرهنگي است لذا يا يك اثر هنري واجد ويژگي هاي تعريف شده و عرف پذيرفته شده هست و يا نيست و اگر اثري قابليت اجرا براي يك شب را داراست و مجوز رسمي را از ارشاد دريافت كرده بديهي است كه ديگرتعداد دفعات تكرار آن از حيطه تصميم گيري و اعمال نظر ارشاد خارج است.
3- فعاليت در حوزه هاي فرهنگي به طور عام و توليدات هنري بويژه در زمينه هنر موسيقي به طور خاص اغلب توجيه اقتصادي ندارند و ضرورت مبرم حمايت دولت از هنرمندان و قشر فرهنگي بر كسي پوشيده نيست و از اين بعد نيز تصميم گيري در باره تعداد اجراي كنسرت ها مستقيما اثر سوء و مخربي بر فعاليت هاي صحنه اي هنرمندان( به لحاظ اقتصادي) مي گذارد چرا كه با جمع هزينه هاي متعدد كه بيشتر آنها از ديد مسئولان پوشيده مي ماند برگزاري كنسرت هاي بزرگ (با فرض استقبال مردمي) از شب سوم به بعد سود ده مي شوند ودر نتيجه اتخاذ چنين تصميمي شائبه مخالفت ارشاد با برگزاري هر نوع كنسرت بزرگ را درپي دارد.
4- در صورت قبول احتمال ضعيف مطرح شده در بند سوم بايد پي آمدهاي منفي و تبعات اين اعمال نظر غير كارشناسي را به مسئولان يادآوري كرد ؛ هرهنرمند ويا گروهي كه مخاطبان آنان بيش از بيست ، سي هزارنفر هستند ، با دو اجرا در بزرگترين سالن و باحد اكثر 6هزاربليت چگونه مي توانند پاسخگوي نياز و طلب مخاطبان خود باشند؟آيا اين وضعيت موجب بروز چالش جدي و بحران عرضه و تقاضا نمي شود وآيا اين روند مسائل عديده اي را كه ممكن است غيرقابل كنترل باشد پديد نمي آورد؟ ايا ما با اين رويه رسما به ايجاد بازارسياه دامن نمي زنيم؟
5- در پايان نيز بايد جهت مزيد اطلاع دكتر خبري كه زمان بسيار كوتاهي ازمديريت ايشان مي گذرد بگوييم كه چنين روالي به هيچ وجه وجود نداشته است ؛نيازي هم به تاكيد و توضيح بيشتر نيست چرا كه پرونده و سابقه فعاليت گروه ها در سالهاي گذشته چه در ارشاد و چه در مطبوعات وجود دارد ضمن اينكه برفرض كه درگذشته چنين روالي وجود داشته باشد پس نقش مديران خبره و كار آزموده دراين گونه موارد چيست؟ آيا مدير كل هنري ارشاد بايد مجري تمام و كمال و فرمانبر بي چون و چراي تصميمات غلط و درست گذشتگان بوده و مصداق اين شعر مولانا باشد كه: "هرچه گويي من تو را فرمان برم/دربد و نيك آمد آن ننگرم".